Nieuws

Verspreiding van COVID-19-varianten naast inflatie, schulden en ongelijkheid versterkt de onzekerheid Washington, 11 januari 2022 -Volgend op een sterke rebound in 2021, gaat de wereldeconomie een uitgesproken vertraging in te midden van nieuwe bedreigingen van COVID -19 -varianten en een toename van de inflatie, schulden en inkomensongelijkheid die het herstel in opkomende en Ontwikkelende economieën, volgens het laatste rapport van de Wereldbank van de wereldwijde economische vooruitzichten . De wereldwijde groei zal naar verwachting aanzienlijk vertragen van 5,5 procent in 2021 tot 4,1 procent in 2022 en 3,2 procent in 2023, omdat de opgekropte vraag verdwijnt en omdat fiscale en monetaire ondersteuning over de hele wereld wordt afgewikkeld. De snelle verspreiding van de Omicron -variant geeft aan dat de pandemie waarschijnlijk de economische activiteit op de korte termijn zal blijven verstoren. Bovendien, een opmerkelijke vertraging in grote economieën, waaronder de Verenigde Staten en China zullen wegen op externe vraag in opkomende en ontwikkelingslanden. In een tijd waarin regeringen in veel ontwikkelingslanden de beleidsruimte missen om activiteit te ondersteunen indien nodig, kunnen nieuwe covid-19-uitbraken, aanhoudende knelpunten voor supply chain en inflatoire druk en verhoogde financiële kwetsbaarheden in grote delen van de wereld het risico verhogen harde landing. [De wereldeconomie wordt tegelijkertijd geconfronteerd met COVID-19, inflatie en beleidsonzekerheid, met overheidsuitgaven en monetair beleid in Uncharted Territory. Stijgende ongelijkheid en veiligheidsuitdagingen zijn met name schadelijk voor ontwikkelingslanden, "zei David Malpass van de Wereldbankgroep . [Meer landen op een gunstig groeipad zetten vereist gezamenlijke internationale actie en een uitgebreide reeks nationale beleidsreacties." De vertraging zal samenvallen met een toenemende divergentie van de groeipercentages tussen geavanceerde economieën en opkomende en ontwikkelingslanden. De groei van geavanceerde economieën zal naar verwachting dalen van 5 procent in 2021 tot 3,8 procent in 2022 en 2,3 procent in 2023-een tempo dat, hoewel modererend, voldoende zal zijn om de output en investeringen te herstellen naar hun pre-pandemische trend in deze economieën. In opkomende en zich ontwikkelende economieën zal de groei naar verwachting echter dalen van 6,3 procent in 2021 tot 4,6 procent in 2022 en 4,4 procent in 2023. Tegen 2023 zullen alle geavanceerde economieën een volledig productieherstel hebben bereikt; Toch zal de output in opkomende en ontwikkelende economieën 4 procent onder de pre-pandemische trend blijven. Voor veel kwetsbare economieën is de tegenslag nog groter: de output van fragiele en door conflicten getroffen economieën zal 7,5 procent onder de pre-pandemische trend liggen en de output van kleine eilandstaten zal 8,5 procent lager zijn. Ondertussen is de stijgende inflatie die werknemers met een laag inkomen raakt, met name hard-is-beperkende monetaire beleid. Wereldwijd en in geavanceerde economieën, loopt de inflatie sinds 2008 met de hoogste tarieven. In opkomende markt en ontwikkelingslanden heeft het sinds 2011 zijn hoogste tarief bereikt. Veel opkomende en ontwikkelingslanden trekken beleidsondersteuning in om inflatoire druk te bevatten vóór het herstel is compleet. Het nieuwste Global Economic Prospects -rapport bevat analytische secties die nieuwe inzichten bieden in drie opkomende obstakels voor een duurzaam herstel in zich ontwikkelende economieën. De eerste, op schulden, vergelijkt het nieuwste internationale initiatief om niet-duurzame schulden in ontwikkelingslanden aan te pakken-de G20 gemeenschappelijk kader-met eerdere gecoördineerde initiatieven om de schuldverlichting te vergemakkelijken. Opmerking dat Covid-19 de totale wereldwijde schuld naar het hoogste niveau in een halve eeuw duwde, zelfs toen het landschap van de schuldeisers steeds complexer werd, constateert het dat toekomstige gecoördineerde schuldenverlichting-initiatieven hogere hindernissen voor succes zullen krijgen. Het toepassen van lessen van de herstructureringen in het verleden op het G20 Common Framework kan de effectiviteit ervan vergroten en de tekortkomingen vermijden waarmee eerdere initiatieven worden geconfronteerd. [De keuzes die beleidsmakers maken in de komende jaren zullen de loop van het volgende decennium beslissen, "zei Mari Pangestu, de directeur van de Wereldbank voor ontwikkelingsbeleid en partnerschappen. [De onmiddellijke prioriteit zou moeten zijn om ervoor te zorgen dat vaccins meer worden ingezet breed en billijk zodat de pandemie onder controle kan worden gebracht. Maar het aanpakken van omkeringen in ontwikkelingsuitgang, zoals stijgende ongelijkheid, zal duurzame ondersteuning vereisen. In een tijd van hoge schulden zal wereldwijde samenwerking essentieel zijn om de financiële middelen van ontwikkelingslanden uit te breiden, dus zij Kan groene, veerkrachtige en inclusieve ontwikkeling bereiken. " De tweede analytische sectie onderzoekt de implicaties van boom-en-bustcycli van grondstoffenprijzen voor opkomende markt en ontwikkelingslanden, waarvan de meeste sterk afhankelijk zijn van de export van grondstoffen. Het constateert dat deze cycli in de afgelopen twee jaar bijzonder intens waren, toen de grondstoffenprijzen instortten met de komst van Covid-19 en vervolgens in sommige gevallen naar alle tijdhogers vorig jaar stegen. Wereldwijde macro-economische ontwikkelingen en factoren voor het aanbod van grondstoffen zullen er waarschijnlijk voor zorgen dat de goombustecycli doorgaan op grondstoffenmarkten. Voor veel grondstoffen kunnen deze cycli worden versterkt door de krachten van klimaatverandering en de energieovergang weg van fossiele brandstoffen. Uit de analyse blijkt ook dat grondstoffenprijzen sinds de jaren zeventig meestal groter zijn dan busten, waardoor belangrijke kansen voor een sterkere en duurzamere groei in grondstoffenuitwisselbare landen worden gecreëerd-als zij gedisciplineerd beleid gebruiken tijdens bloei om te profiteren van meevallen. De derde analytische sectie onderzoekt de impact van Covid-19's op de wereldwijde ongelijkheid. Het constateert dat de pandemie de wereldwijde inkomensongelijkheid heeft verhoogd, waardoor de achteruitgang die de afgelopen twee decennia werd bereikt, gedeeltelijk omkeerde. Het heeft ook de ongelijkheid verhoogd in veel andere gebieden van menselijke activiteit-in de beschikbaarheid van vaccins; in economische groei; in toegang tot onderwijs en gezondheidszorg; en op de schaal van werk- en inkomensverliezen, die hoger zijn geweest voor vrouwen en laaggeschoolde en informele werknemers. Deze trend heeft het potentieel om blijvende littekens achter te laten: verliezen bijvoorbeeld verliezen aan menselijk kapitaal veroorzaakt door verstoringen in het onderwijs kunnen overgaan over generaties. Ayhan Kose, directeur van de Prospects Group van de Wereldbank , zei: [In het licht van de verwachte vertraging in output en beleggingsgroei, beperkte beleidsruimte en substantiële risico's die de vooruitzichten vertroebelen, zullen opkomende en ontwikkelingslanden zorgvuldig de fiscale en monetair beleid. Ze moeten ook hervormingen doorvoeren om de littekens van de pandemie te wissen. Deze hervormingen moeten worden ontworpen om investeringen en menselijk kapitaal, omgekeerde inkomsten en genderongelijkheid te verbeteren en uitdagingen van klimaatverandering aan te kunnen. " Download hier wereldwijde economische vooruitzichten. Regionale vooruitzichten: Oost -Azië en de Stille Oceaan: de groei zal naar verwachting in 2022 vertragen tot 5,1% voordat ze in 2023 enigszins tot 5,2% stijgen. Zie regionaal overzicht voor meer. Europa en Centraal -Azië: de groei zal naar verwachting vertragen tot 3,0% in 2022 jaar en 2,9% in 2023. Zie regionaal overzicht voor meer. Latijns -Amerika en het Caribisch gebied: de groei zal naar verwachting vertragen tot 2,6% in 2022 voordat ze in 2023 enigszins tot 2,7% stijgen. Zie regionaal overzicht voor meer. Midden -Oosten en Noord -Afrika: de groei zal naar verwachting in 2022 versnellen tot 4,4% voordat hij in 2023 tot 3,4% vertraagt. Zie regionaal overzicht voor meer. Zuid -Azië: de groei zal naar verwachting versnellen tot 7,6% in 2022 voordat ze vertraagden tot 6,0% in 2023. Zie regionaal overzicht voor meer. Sub-Sahara Afrika: de groei zal naar verwachting iets versnellen tot 3,6% in 2022 en in 2023 verder stijgen tot 3,8%. Zie regionaal overzicht voor meer. Bron: Wereldbank. 1. Headline geaggregeerde groeipercentages worden berekend met behulp van BBP-gewichten tegen gemiddeld 2010-19 prijzen en marktwisselingspercentages. De geaggregeerde groeipercentages kunnen verschillen van de eerder gepubliceerde cijfers die werden berekend met behulp van BBP -gewichten tegen gemiddelde prijzen van 2010 en marktwisselingspercentages. Gegevens voor Afghanistan en Libanon zijn uitgesloten. 2. BBP -groeipercentages zijn op basis van het boekjaar. Aggregaten die deze landen omvatten, worden berekend met behulp van gegevens die op basis van kalenderjaar worden verzameld. De groeipercentages van Pakistan zijn gebaseerd op BBP tegen factorkosten. De kolom met het label 2019 verwijst naar FY2018/19. 3. BBP -groeipercentages zijn op basis van het boekjaar. Aggregaten die deze landen omvatten, worden berekend met behulp van gegevens die op basis van kalenderjaar worden verzameld. De kolom met het label 2019 verwijst naar FY2019/20. 4. Wereldgroeipercentages worden berekend met behulp van de gemiddelde 2010-19-inkoopmachtpariteit (PPP) gewichten, die een groter aandeel van het wereldwijde bbp toeschrijven aan opkomende markt en ontwikkelingslanden (EMDES) dan marktwisselingspercentages. 5. Wereldhandelsvolume van goederen en niet -factordiensten. 6. Olieprijs is het eenvoudige gemiddelde van Brent-, Dubai- en West -Texas -prijzen. De niet-energie-index is het gewogen gemiddelde van 39 grondstofprijzen (7 metalen, 5 meststoffen en 27 landbouwproducten). Zie https://www.worldbank.org/Commodities voor meer informatie. Opmerking: e = schatting; f = voorspelling. Wereldbankvoorspellingen worden vaak bijgewerkt op basis van nieuwe informatie. Bijgevolg kunnen projecties die hier worden gepresenteerd, verschillen van die in andere documenten van de Wereldbank, zelfs als de basisbeoordelingen van de prospects van landen niet op een bepaalde datum verschillen. Voor de definitie van EMDES, ontwikkelingslanden, grondstoffenuitbreiders en grondstoffenimporteurs, zie tabel 1.2. EM7 omvat Brazilië, China, India, Indonesië, Mexico, de Russische Federatie en Turkije. De Wereldbank publiceert momenteel geen economische output, inkomsten of groeivaten voor Turkmenistan en República Bolivariana de Venezuela die bezit als een gebrek aan betrouwbare gegevens van adequate kwaliteit. Turkmenistan en República Bolivariara de Venezuela zijn uitgesloten van langlaufmacro-economische aggregaten.